Net voordat ik het Landmark Forum ging doen ontmoette ik mijn ouders die ik voor het eerst sinds drie jaar compleet stilzwijgen weer zag.

Ik wist ik niet hoe ik met ze kon zijn, hoe ik me moest voordoen in deze situatie.

Door iets heftigs wat was voor voorgevallen in het verleden was ik er niet zeker van of ik nog wel van ze hield. Niets wat ik van hen had gekregen had ook maar iets te maken met liefde in mijn beleving.

Ik was in tweeën gescheurd en voelde me zeer onaangenaam, boos en geïrriteerd als ik bij hen in de buurt was en was altijd innig op zoek naar een manier om vrede met ze te hebben omdat ik me realiseerde dat ze waarschijnlijk niet zo lang meer hier zullen zijn.

In het Forum maakte ik een keuze. Ik koos ervoor om mijn ouders en mijzelf te vergeven.
Ik belde ze op, ik ben er niet zeker van of ze me wel helemaal begrepen, maar ze begrepen me volkomen toen ik de maandag en dinsdag doorbracht met hen. Ik heb mijn moeder beloofd nooit meer zomaar te verdwijnen zonder ook maar iets van mezelf te laten horen! Als ik het niet meer zou trekken zou ik om hulp vragen.

Ik heb mijn moeder terug. Onze relatie verbeterd met de dag en er is veel liefde, vreugde en eerlijkheid aanwezig.
Ik voel nu hoeveel ik van haar houd en hoeveel zij van mij en wat een geweldige vrouw zij eigenlijk is!
En hoeveel ze van mij begrijpt, als mens. Onze communicatie is zo veel gewaagder en liefdevol.
Nu kan ik echt krijgen dat ze onvoorwaardelijk van me houdt en dat ze wilt dat ik mijn eigen leven leid.

Ik ga er nu echt volkomen voor dat wanneer ik bij mijn moeder en vader ben we een super tijd hebben, samen!

Julia, Musician

Pin It on Pinterest

Share This